En deze discussie is niet alleen van toepassing op dit soort applicaties, maar ook de oeverloze discussie over het al dan niet invoeren van het Elektronisch Patienten Dossier gaat uit van ‘mogelijk‘ misbruik. Laten we nou gewoon eerst eens afwachten tot er iets gebeurt en op basis daarvan reageren. Volgens mij ben je nog altijd onschuldig tot het tegendeel is bewezen.

Ik had altijd het idee dat een dergelijke discussie van dezelfde mensen kwam als degenen die vechten voor de VUT leeftijd. Maar ook jonge mensen blijken een bijna heilige angst te hebben voor de vermeende kwaadaardige bedoelingen van bedrijven en instellingen. Dit bleek onlangs weer tijdens een ontmoeting met een internationale groep jonge mensen waar een groot deel deze mening was toegedaan.

Als we het dan toch hebben over privacy schendingen, laten we ons dan eens druk maken over de 1.700 (!!!) telefoontaps die de Nederlandse overheid loslaat op haar burgers. Of het preventief weigeren van pasagiers op vluchten naar de Antillen omdat we het  vermoeden hebben dat ze drugs zouden kunnen gaan smokkelen (waarbij je ook nog eens het geld van je ticket kwijt bent!). Dat zijn pas inbreuken op onze privacy. En die zijn niet fictief, maar werkelijkheid!

Lees ook mijn eerdere post: Privacy is history, get over it!

Snel ingelogd in de Google Webmaster Tools en daar bleken tientallen links te staan met als toevoeging “?nomo=true“. Als ik vervolgens een kijkje nam in mijn Google Sitemap dan bleek er nergens een link te staan met die toevoeging. Google verwijst in zijn webmaster tools naar algemene voorwaarden waar je site aan moet voldoen de zogenaamde “Webmaster Guidelines“. Maar daar heb je niks aan als je niet weet waarom je uit de index bent verwijderd.

Uiteindelijk heb ik mijn sitemap opnieuw gemaakt en een aanvraag gedaan om weer te worden opgenomen. Oftewel ‘requesting reconsideration‘ in Google termen. Dit met een verhaaltje erbij dat ik ook niet wist waar al die niet bestaande links vandaan kwamen en of ze me weer wilden opnemen. En na vier dagen was ik weer opgenomen.

Maar de belangrijkste vraag is natuurlijk wat is er nou precies gebeurd is. Ik heb de laatste versie van WordPress, dus gehacked zijn kan het niet zijn. Die vage toevoegingen vind ik ook niet in Google (misschien zijn al die sites ook uit de index…). Iemand een idee?

Een week geleden schreef ik over RescueTime waarme je kan bijhouden wat je zoal doet op een dag en jezelf doelen kan stellen. Ik heb de eerste resultaten binnen. En ze zijn best verrassend moet ik zeggen, je ziet ze hierboven. Zo blijk ik gewoon meer dan 4 (!!!) uur per dag te mailen. En ik had altijd het idee dat ik redelijk wat aan het surfen ben, maar dat blijkt mee te vallen. Voor de rest blijk ik de sites waarvoor ik voor de inhoud verantwoordelijk ben (DAG.nl, HetNet.nl en Planet.nl) redelijk vaak te bezoeken. En het blijkt dat ik op dit moment al zo’n 10 uur achter de computer zit. Dit terwijl ik het idee had dat ik vandaag ook nog aardig wat heb vergaderd. En ik me voorgenomen had om niet zo’n lange dag te maken.
Gelukkig kan je jezelf ook targets stellen. Dan moeten we daar maar eens aan gaan werken. Maar ik ben al een beetje op weg, hieronder zie je mijn productiviteit en efficiency.

Naar aanleiding van mijn enthousiasme over de lancering van Postini door Google (later vast wel een post daarover) raakte ik in discussie met een aantal collega’s over privacy. Mijn (niet al te subtiele vertaalde)  mening staat in de titel van deze post. In een wat meer genuanceerde versie komt hij hier op neer:

Ik vertrouw mijn privacy toe aan allerlei bedrijven (Google, Hyves, LinkedIn, mijn internetprovider, de Postbank). Ik vertrouw die bedrijven en denk dat hun angst voor imagoschade ze zal weerhouden van misbruik van mijn gegevens omdat anders de zaken slecht gaan.

Die collega’s hadden een andere mening. Die van hen was kort vertaald:

Ondanks dat wij geluk hebben in een land te leven dat de privacy (redelijk) respecteert moeten we voorbereid zijn op een ongeluk, een te grote hang naar geld of een politiek ingrijpen dat ons vertrouwen zal beschamen.

Misschien is mijn vertrouwen te groot. Het voorbeeld dat werd genoemd was het ‘do no evil’ van Google. In de hang naar geld of druk van beleggers zou Google in China grote concessies hebben gedaan aan haar uitgangspunten. Ik wist alleen maar dat Google haar resultaten zuiverde op basis van censor regels van China (overigens zouden de meeste Chinezen gewoon de vrije Amerikaanse versie van de zoekmachine gebruiken en het beperkt zeker het beeld dat Chinezen krijgen van het internet). Zij gaven aan dat er door Google ook mensen in de gevangenis waren beland door overdracht van zoekdata (daar kan ik niks over vinden, iemand een link?).

Toch zegt mijn positieve ik dat de beweging van Google naar China juist een mogelijkheid is voor de Chinezen om kennis te maken met de informatiesamenleving (en daarmee een venster hebben op democratische principes. Wat vinden jullie?

Een tijdje geleden maakte Google bekend dat ze in Google Analytics ook benchmark data gingen toevoegen. Gelijk zocht ik op hoe je dit aan kon zetten voor de sites die ik beheer (die benchmark gegevens aanzetten doe je zo). En sinds die tijd was ik eigenlijk een beetje vergeten dat die functie er was. Tot ik gisteravond ineens de optie om naar benchmark gegevens te kijken zag staan. Na het klikken krijg je een heel leuk overzicht. En ook heb je dan de mogelijkheid om een categorie te kiezen waar je site in valt. En er zijn echt tientallen categorieen zodat je heel wat te kiezen hebt.

Al eerder zocht ik naar benchmarks, maar dit geeft veel meer info dan mijn vorige vondst. Zo kan ik nu inschatten wat een normale bezoektijd is voor een site in mijn categorie. Of wat een normale bounce rate is. Over met name die bounce rate heb ik al heel veel verhalen gelezen en gehoord. En nu heb ik in ieder geval een punt waar we naartoe zouden moeten werken.

Er blijft natuurlijk nog wel wat te wensen over. Omdat je niet weet van welke site jouw benchmark een optelling is, heb je wat betreft getallen over het aantal visitors niet zo heel veel aan de gegevens. Ook weet je niet uit welk land die andere sites komen. Wordt je vergeleken met de grootste speler in de VS, of met een niche speler in Bhutan? Maar het mooie van al die Google producten is, je mag een gegeven paard niet in de bek kijken! Dus je bent altijd blij met wat je krijgt (zeker omdat ik ook de prijzen van betaalde pakketten weet).

P.S. Het plaatje is van een voorbeeld, helaas niet van dit weblog…